dziecko

Głosy rodziców niewyraźne, stłumione
Pozbawione jakiejkolwiek czułości
Dziecko wciąż samotne i zagubione,
Dla którego żaden człowiek nie miał litości.

Nie dane mu było by był radosny,
Jego życie dla innych to była fraszka;
Nikogo nie obchodził jego płacz żałosny-
Dni płynęły wolno niczym z mlekiem kaszka

Dziecięce buciki i wózek pod drzwiami,
Na pozór zwykła, szczęśliwa rodzina
I nikt się nie przejął chłopczyka krzykami,
Nie przeczuł, że to się tragedia zaczyna.

Rodzice tak bardzo malucha skrzywdzili!
Dawali mu tylko ból, zaniedbanie
Psychicznie, a także fizycznie ranili,
Nie wiedział co to jest miłość, kochanie.

Przerażeni i zaszokowani lekarze
Na takie rany nie znali leku.
Oprawcy muszą podlec jakiejś karze
Za marzenia utopione w nie wypitym mleku.

Matka nie będzie po nim płakała,
Ojciec nie będzie po synu szlochał,
Więc obca ręka na grobku wpisała:
"ja chciałem tylko by ktoś mnie kochał"

Autor: Babolek77
Dodano: 2008-06-14

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze