jego życie...jego poglądy

patrzył w trzy białe ściany
bo wyraził prawdę
niewygodną...
trzy bo czwarta tak jakby chciała go słuchać
a jakby do tego dopuścił
to przecież nie mógł by być takim biednym opuszczonym...
jedynym!

łamał złoty kluczyk do złotych drzwi
nie chciał stąd wychodzić
bo tu prawdę mógł głośno wykrzykiwać
i nikt nie przeczył

wierzy wierzył czy wierzyć będzie?
pewnie tak...bo lubi być oryginalny

słowne sado-maso z obojętnym sufitem
obojętnym na jakie kolwiek wypowiedzi

lecz on zdążył sie przyzwyczaić
bo ile takich sufitów miał koło siebie przez 22 lata

uśmiechali się mówili tak tak
nie wiedząc czemu przytakują.

Autor: nuteczka
Dodano: 2008-05-13

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze