Los Angeles

Będąc jeszcze poniżej metra i pół
Nie sięgając do parapetów
I dziwnego myślenia
Tych wyższych

Dreptałam
Kroczyłam powoli między meblami

Bałam się pająków i lubiłam je deptać
Tryumf na mojej słodkiej twarzyczce
Drapieżnie kontrastował się z błogością polików
Kiedy miażdżyłam robaki bucikami

Nie chciałam patrzeć na świat
Tak jak reszta tych podobno mądrzejszych
I bardziej doświadczonych

Lubili się wywyższać

Patrzyli wspólnymi oczami
Które widziały jedynie na czarno biało
A zmartwienie kryło się w ich zmarszczkach
I rozgoryczonych ustach

Przeżywali życiowe kataklizmy
Robiąc poważne miny
Z politowaniem patrzyli
Gdy mówiłam o takim ładnym piesku
Którego widziałam na podwórku

Oni w ogóle byli jacyś puści
Bo ja na pewno byłam bardzo dyplomatyczna
Chciałam zostać adwokatem

Na czas codzienności
Zamykałam się wśród kolorowych budowli
Z klocków i książek
Samochodów z obdrapanym lakierem
Lalek i ich plastikowym cellulitem

Gdzieniegdzie
Pluszowy miś napastował kredki
Plastelina zdobiła ściany
A wszystkie ostre rzeczy były gdzieś poza zasięgiem
Mojego wzroku i myśli

To było takie moje małe
Los Angeles
Cały mój świat
A ja z radością rozstawiając wszystkich po kątach
Władałam nim i żyłam szczęśliwie

Jeszcze wtedy nie myślałam
Że dorastając tak szybko będę musiała to wszystko porzucić

I umierać jak inni
Niczym Ken który tkwił gdzieś w kącie
Bez głowy i rozumu

Autor: Tibadee__
Dodano: 2008-04-27

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze