Obrazy życia

Tak zapatrzony w dni, co minęły
w świecie namiętnych stalowych doznań
obrazy stare w oczach stanęły,
lecz czy odnajdę je, czy rozpoznam.

Gry, co zostały po tamtych latach,
cienie zazdrosnych spojrzeń bez liku,
tam znowu w tłumie zgubiłem brata
i własnym życiem znów na śmietniku.

W głębi ciemniejszej od nocy chmurnej
w zaduchu czasu, co się wypalił,
gdy mnie nękały najazdy zgubne,
lecz świat mój wtedy się nie zawalił.

Wierzyłem przecież, święcie ufałem,
słowa ktoś zabrał, w szufladę schował,
ale ja dalej w ciszy czekałem
aż przebrzmią echa... Tamta rozmowa...

I drgnęły usta milczeniem skryte
choć nieśmiałości całun okrywał,
jeszcze bezładne, całkiem rozmyte
obrazy jawią się pełnią życia.

Autor: Arkady
Dodano: 2008-06-11

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze