pani kadrowa to świnia

.

spieszę się rano do roboty
a tu od progu już kłopoty
przecieram oczy i nie wierzę
przed bramą siedzi czarne zwierzę

siedzi i łypie strasznym wzrokiem
wodzi za każdym moim krokiem
ja tam przed psami nie uciekam
czasami sama na nie szczekam

ale to amstaf a nie psina
boję się przy nim jak dziecina
stoję i patrzę jak sierotka
lękam się nawet dotknąć płotka

tak sobie myślę w łeb go gwizdnę
i może wtedy się prześlizgnę
byle do auta jakoś dotrzeć
i o tę bestię się nie otrzeć

powietrze w płucach zatrzymałam
z życiem się w myślach pożegnałam
przez płot sadziłam niczym zając
za siebie nawet nie spoglądając

już mój samochód, drzwi otwieram
lecz nagle czuję coś mnie zżera
więc mi się jednak nie udało
przy udzie zwisa obce ciało

jak ja z nim pójdę teraz do biura?
on taki duży i w spodniach dziura
mocno po czasie do pracy wpadam
o całym zajściu kadrowej gadam

ona nie patrząc na poświęcenie
na czarnej liście znaczy spóźnienie
mając wczepioną w udo tę psinę
znalazłam dużo większą gadzinę


.
z dedykacją dla "noszonego" amstafa

Autor: ProblemxD
Dodano: 2008-05-24

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze