Pociąg życia

Pociąg życia przed siebie gna
na kołach krągłych sie toczy
Czasem z oczu spłynie łza
czasem wiatr zawieje w oczy

Czasem miłość jak Słońce
ogrzeje świat cały
Czasem wpadnie w przepaść
z rozpadliny skały

Czasem szczęście zanuci
swoją pieśń radosną
Czasem się zasmucisz
by znów cieszyć się wiosną

Czasem złość wywoła burzę
gromem z ciemności spowitego
Czasem tęczę ujrzysz na łez chmurze
mieniącą się na tle nieba błękitnego

Czasem żal i tęsknota
w cierpienie sie zaplecie
Czasem szary dzień ujrzysz
w kolorowej barw palecie

I zatrzyma się życia pociąg
jak wyrwany z głowy włos
Koniec Twojego istnienia
tak nakazał los...

Autor: Beatriz34
Dodano: 2008-05-14

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze