Powrót z własnego świata

Niewielka jest z niego jeszcze istotka.
Taka kochana i taka słodka.
Z każdym dniem zdolniejszy, coraz więcej umie.
Choć niewiele mówi sporo już rozumie.
Więcej przedmiotów go ciekawi.
Słucha piosenek zaczyna się bawić.
Już się nie buja i nie wiruje.
Uśmiecha się do ludzi, mniej się izmuje.
Z ust jego sypią się nowe słowa jak perełki.
Skacze na trampolinie jak małe pchełki.
Wróć do nas skarbie, bo bardzo tęsknimy,
Że będziesz zdrowy ciągle wierzymy.


(Dla Kacperka, który choruje na autyzm)

Autor: basiab.
Dodano: 2008-05-11

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze