Zamknij X
Przez drzwi
Zamknęłam drzwi od pokoju,
by móc otworzyć duszę
w tej poezji mojej, wśród serc,
moje, z błędem w tle.
Mieszka tu dziewczynka .
Ze strachem.
Ze wstydem.
Z pytaniem.
Żywy obraz dotyku tego co złe, bo złym jest.
Sił więcej niż głaz
i wrażliwość do niego niepodobna.
Na małą chwilkę
z odwagą tchórza ,
by na nowo odwrócić twarz
i krokiem kaleki, na kalekę doskonałym ,
iść w świat
do tych samych drzwi.
by móc otworzyć duszę
w tej poezji mojej, wśród serc,
moje, z błędem w tle.
Mieszka tu dziewczynka .
Ze strachem.
Ze wstydem.
Z pytaniem.
Żywy obraz dotyku tego co złe, bo złym jest.
Sił więcej niż głaz
i wrażliwość do niego niepodobna.
Na małą chwilkę
z odwagą tchórza ,
by na nowo odwrócić twarz
i krokiem kaleki, na kalekę doskonałym ,
iść w świat
do tych samych drzwi.
Średnia ocena: 5.00
Dodaj komentarz
Little Angel napisał:
popraw błędy ortograficzne. a tak to wiersz całkiem na 4 :)
Dodaj komentarzpopraw błędy ortograficzne. a tak to wiersz całkiem na 4 :)
Czy widziałeś już taniec brzucha kraków lub przeczytaj odlewnia metali nieżelaznych. Ciekawe rzeczy znajdziesz na Tworzenie stron, zobacz też fiat lub przeczytaj celcee.
Nawigacja: Strona główna |
Regulamin |
FAQ |
Propaganda |
Linki |
Kontakt |
Szkółka wiersza |
Forum dyskusyjne |
Wiersze z dzisiejszego dnia |
Wiersze od ostatniej wizyty |
Najnowsze komentarze |
Komentarze
Najnowsze wiersze
Promyk
autor: NiewidomyOstatni wiersz dla niej
autor: rokickienator1991Zakazana Miłość
autor: Art123lalka barbie była lesbijką
autor: duszaMiłości smak
autor: Art123
Ostatnie komentarze
- winiak: nie bądź drobiazgowy...
- Szczurek: no! :)...
- winiak: z głodu się jeszcze nikt nie zesrał...
- landrii: nasze i wasze...
- landrii: pierwsze...
