Rozmowa

Wytłumacz mi, powiedz,
Pozwól zrozumieć.
Dlaczego zginęli?
Miliony ludzi,
Różnych,
a jednak takich samych.

Stworzyłeś nas po to,
Byśmy się szanowali.
Tymczasem oni nie żyją,
Czasu nie da się cofnąć.

To proste, ludzkie,
A jednak zwierzęce myślenie.
Zabiję, to przeżyję,
Dbanie o własne dobro.

Oni nie robili tego dla Ciebie,
Oni wyjmowali ten metalowy przyrząd,
Wyłączali uczucia,
Naciskali jeden przycisk,
I nie zdawali sobie sprawy,
Że już wystrzelił.
Nabój, pocisk, bądź też po prostu śmiertelna żelazna kula.
Na ich oczach człowiek w ułamek sekundy umierał,
Bez żadnego powodu.
I widać było w jego oczach ostatnią nadzieję,
Której szukał w Tobie.
Wyznanie wiary z ust kapiących krwią.

To niemożliwe, dałeś im zmysły,
Więc dlaczego ich nie posiadają.?
Słyszeli strzały, widzieli trupy, deptali je,
Czuli smród rozkładających się ciał,
Dotykali zimnej krwi
I obżerali się tym,
Dla czego inni ginęli.

Przecież wszyscy jesteśmy tacy sami,
Więc dlaczego zginęły miliony?
Miliony ludzi, którzy tak jak my,
Wyszli z domu po poranną gazetę,
A wrócili w postaci prochu na pamiątkę dla bliskich.

Dlaczego?
Powiedz mi.
Przecież wszyscy wierzyli,
Modlili się.
Kościoły zamykano,
A oni umierali dla Ciebie.
Byś wysłuchał ich żalu.

Dlaczego zginęli?
Wytłumacz mi.
Słyszę Cię.
Tak, teraz już wiem.

Oni chcieli zostać zbawieni.
Walczyli, bronili, szukali.
Umierali, odchodzili.
Tam do góry, do Ciebie,
Gdzie zaznali wreszcie spokoju.

Nic już nie mów.
Zrozumiałam.

Autor: white butterfly
Dodano: 2008-05-03

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze