Rozmyślania nad słoikiem konfitur

StokrotkaPolna napisał:
trzy ostatnie wersy są w porządku i nawet ciekawe...

reszta - raczej popada w monotonie.

ogólna ocena między 3 a 4 :)
POZDRAWIAM
STOKROCIA

witek napisał:
jesteś młoda - skróć czas,podkręć tempo, może trochę żartu, może groteski nawet z samej siebie [chyba to najłatwiej,bo nikogo nie ubodzie],o smutku, rozterkach bólu i metafizyce nieco później, przyjdzie jeszcze na to czas, zacznij od operowania krótkim słowem,może być soczyste - łatwiej; radzę tak jak ja zaczynałem,a mnie radził nie byle kto,bo sam Ern.Bryll, ochoczej radości życzę,
bo choćby nie wiem co, nie wolno w wierszu pisać: 'nieracjonalność i nielogiczność przenika na wskroś każdy liść' - bo to zabije każdy wiersz - wybacz, bez urazy

adieu napisał:
Dziękuję za słuszne uwagi ! Postaram się je zastosować w praktyce, choć nie będzie to łatwe. Z reguły piszę się wówczas, gdy w życiu dzieję się coś złego, wtedy szuka się jakiegoś ujścia emocjom i na pierwszą myśl nasuwa się pisanie. Gdy dzieję się dobrze, nagle nie odczuwa się takiej ogromnej potrzeby pisania, choć bywają i takie dni, pełne nieopisanej szczęśliwości, kiedy chciałoby się swą radością podzielić choć z kartką papieru ;)

Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam