Zamknij X
Rzeka.
Idąc wzdłuż rzeki,
szukam natchnienia
Chwila zwątpienia,
być może potępienia.
Ludzie są różni,
różnie mogą patrzeć,
trudno do nich dotrzeć,
a ślad łatwo zatrzeć,
patrzę na wodę
i widzę życie
i marze skrycie
aby zawsze żyć obficie.
Spójrzcie w niebo,
tyle tam radości,
tak mało dojrzałości
a tyle trudności.
Widzę wodospad
wszystko z nim ucieka.
Z nim kończy się rzeka
i życie człowieka.
szukam natchnienia
Chwila zwątpienia,
być może potępienia.
Ludzie są różni,
różnie mogą patrzeć,
trudno do nich dotrzeć,
a ślad łatwo zatrzeć,
patrzę na wodę
i widzę życie
i marze skrycie
aby zawsze żyć obficie.
Spójrzcie w niebo,
tyle tam radości,
tak mało dojrzałości
a tyle trudności.
Widzę wodospad
wszystko z nim ucieka.
Z nim kończy się rzeka
i życie człowieka.
Średnia ocena: brak oceny
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Czy widziałeś już dekoracje oraz pieczątki oraz vivienda en venta oraz stronę Programy GIS lub przeczytaj fotografia reklamowa.
Nawigacja: Strona główna |
Regulamin |
FAQ |
Propaganda |
Linki |
Kontakt |
Szkółka wiersza |
Forum dyskusyjne |
Wiersze z dzisiejszego dnia |
Wiersze od ostatniej wizyty |
Najnowsze komentarze |
Komentarze
Najnowsze wiersze
Przepraszam
autor: the.OSenne majaki
autor: Art123Promyk
autor: NiewidomyOstatni wiersz dla niej
autor: rokickienator1991Zakazana Miłość
autor: Art123
Ostatnie komentarze
